Challenge 2008 Alpe D'Huez

The Challenge 2008;  een extra steun in de rug voor Stichting Tinkerbel om kinderdromen werkelijkheid te maken

In de zomer van 2007 is er onder enkele leden van Fitness First het idee ontstaan om in 2008 iets uitdagends te gaan doen. En die Challenge werd het beklimmen van de Alpe d’Huez, de berg waarop vele Nederlanders in de Tour de France zegevierden. Uiteindelijk zou het kleine groepje uitgroeien tot een diverse groep van 40 mannen en vrouwen, variërend in de leeftijd van 25 – 65 jaar en allemaal met verschillende intenties. De één wilde “enkel” de top behalen; de ander wilde in een zo snel mogelijke tijd boven komen, maar allen wilden dat machtige gevoel delen om gezamenlijk boven op de top te staan.

Hoe groter de groep; hoe groter de organisatie…….veel deelnemers hadden nog nooit een berg beklommen en er waren er zelfs die in de winter nog een fiets moesten aanschaffen. Er werden informatiebijeenkomsten georganiseerd; trainingsmogelijkheden opgezet en begin maart werden de buitentrainingen gestart. Daarnaast ontstond een idee om de groep in uniforme wielerkleding te steken; binnen 2 dagen hadden we diverse sponsors daarvoor bereid gevonden en toen bleek dat er zelfs geld over zou zijn, ontstond het volgende idee om The Challenge te koppelen aan een goed doel. We zijn op zoek gegaan naar een lokaal, breed georiënteerd, goed doel en al snel kwamen we bij Stichting Tinkerbel terecht. Wat is er nu mooier om door een ultieme inspanning, het dagelijkse leven van een ziek kind een dag ontspannend te kunnen maken? Er werden nog meer sponsors gevonden en d.m.v. een loterij, waarbij men kon gokken op de klimeindtijd van een deelnemer werd nog meer geld opgehaald. De reis- en verblijfkosten zijn volledig door de deelnemers zelf gedragen, zodat alle gelden rechtstreeks aan het goede doel toekwamen. Daarnaast werd er ook hard getraind; binnen bij FF, maar vooral ook buiten. In mei zijn we ieder weekend naar Limburg gereden om kennis te maken met” iets meer” dan de Brabantse Wal.

Donderdag 13 juni was het dan zover; op een mooie camping in Bourg d’Oisans, op zo’n 10 km van onze Alpe, druppelde de ene na de andere groep binnen. Iedereen had er zin in, al werd het wel heel stil toen we per auto de Alpe gingen verkennen; Hadden we wel genoeg getraind? Hadden we wel juist getraind? Waren de juiste versnellingen gemonteerd? Er werd een beetje gefietst, geluierd in de zon, maar boven al genoten van het mooie Franse leven. Op vrijdag kon iedereen zijn eigen plan trekken. Zo waren er deelnemers die de Alpe voor de helft gingen beklimmen en toen men daar was, besloten om hem dan maar helemaal op te rijden; Een ander groep bedwong de schitterende Col de la Bréharde, tussen de watervallen, ravijnen en schapen en weer anderen beklommen de Col d’ Ornon. Maar iedereen genoot, naast het afzien, van La Douce France en dat werd nog mooier toen Oranje s’avonds Frankrijk versloeg.

Zaterdag 15 juni was dan de grote dag; het was al vroeg warm; gespannen gezichten; veelvuldig toiletbezoek. Kortom, hier had men ruim een half jaar naar toe geleefd. Onder aan de voet van de Alpe werd er om de 3 minuten in groepjes gestart. Een blauw/wit lint kronkelde zich een weg omhoog over het 21 bochten tellende parcours. En of je er nu één uur over deed of 2x zo lang; het was zwaar…..loodzwaar. Als je de Alpe op rijdt, sta je gelijk geparkeerd, omdat de weg direct heel stijl omhoog gaat. Je bent nog niet in je ritme en je hebt je ademhaling en hartslag nog niet onder controle. In de bochten kun je je benen even ontspannen, even een slokje drinken, een tandje opschakelen en/of meer snelheid maken….. alleen de eerste bochten liggen ver uit elkaar en het stijgt meer als 10%. Eenmaal in je ritme met een weg die nog maar 7% omhoog loopt, rijd je door gehuchten en bossen, van bocht naar bocht ( deze zijn genummerd en dragen de naam van een winnaar) en zie je in de verte de contouren van het skidorp opdoemen .De laatste 2 km lijk je bijna niet meer vooruit te komen; je banden lijken aan de weg te plakken en het is steil, zo ongelooflijk steil………..maar als je dan het finishdoek passeert en je wordt aangemoedigd en verwelkomd door je voorgangers, supporters en niet-fiets beklimmers….de ellende van onderweg maakt plaats voor een euforisch onvergetelijk gevoel. Een gezamenlijk gevoel, want iedereen heeft hetzelfde meegemaakt, maar ook iedereen heeft de top van de Alpe d’Huez gehaald……en daar zouden we s’ avonds het glas op klinken.

De dit-doe-ik-nooit-meer-uitspraak werd binnen enkele dagen alweer ingeruild voor een-wat-gaan-we-volgend-jaar-doen?-vraag. Onder het motto” The Mont Ventoux Challenges You” willen we in 2009 naast de sportieve uitdaging, wederom Stichting Tinkerbel een warm hart toedragen.

 

 

	Overall klassement
	Naam deelnemer	Tijd	km/p.u.
1	Leon Segers	0:59:10	12,61
2	Erik Huijgens	1:00:15	12,35
3	Mark de Kok	1:00:25	12,31
4	Bas de Jong	1:00:55	12,21
5	Robbert van Veen	1:01:05	12,18
6	Emiel Dingemans	1:04:39	11,51
7	Geert Jan Schouten	1:05:30	11,36
8	Dick Bijholt	1:09:24	10,72
9	Ad van de Watering	1:10:45	10,47
10	Paul Knoop	1:11:04	10,47
11	Sebastiaan van der Gaag	1:16:50	9,68
12	Jack van Beers	1:17:10	9,64
13	Corne van Geel	1:19:15	9,39
14	Peter van den Berg	1:20:15	9,27
15	Colin Sewalt	1:20:45	9,21
16	Monique Heijmen	1:21:55	9,08
17	Barbara Geense	1:22:40	9,00
18	Joram Molemaker	1:24:50	8,77
19	Mazina van den Born	1:27:20	8,52
20	Leon Hendrickx	1:28:52	8,37
21	Rien Broeren	1:35:10	7,82
22	Toon Elsakkers	1:37:15	7,65
23	Hermann van Hoof	1:37:50	7,60
24	Nel Musters	1:40:22	7,41
25	Ed Hobo	1:42:50	7,12
26	Mirjam van Vliet	1:52:35	6,51
27	Cees Gijzen	1:59:00	6,17
28	Marleen van der Kleijn	2:03:55	5,92
29	Jack Bierstekers	2:08:47	5,70
30	Catelijne van der Gaag	2:25:25	5,06
31	Ad Adan-Clarijs	2:26:45	5,01
32	Ad Havermans	2:26:45	5,01
33	Janneke Willems-Witteveen	2:32:30	4,83

 

Interview op ABG TV

 

Publicatie Stadsmagazine Bergen op Zoom       

 

       

Publicatie Bergse Bode      

Publicatie Steenbergse Bode